niedziela, 2 kwietnia 2017

ŚWIATOWY DZIEŃ AUTYZMU


autyzm, light it up blue, wkrec sie w autyzm, zycie od kuchni

LIGHT IT UP BLUE  to ogólnoświatowa akcja zainaugurowana w 2011 roku przez amerykańską organizację Autism Speaks i obchodzona w dniu 2 kwietnia. Dzień ten Zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło w 2007r. Światowym Dniem Świadomości Autyzmu/Światowym Dniem Wiedzy na Temat Autyzmu.  Do tej pory akcja swym zasięgiem objęła: 101 krajów na 7 kontynentach, w tym 1300 miast, 8400 miejsc i budynków oraz 1 Międzynarodową Stację Kosmiczną.


autyzm, light it up blue, wkrec sie w autyzm, zycie od kuchni
 
W ramach akcji LIGHT IT UP BLUE (ZAŚWIEĆ SIĘ NA NIEBIESKO DLA AUTYZMU) niebieskim światłem rozbłysną tego dnia budynki na całym świecie. W Krakowie wydarzenie to odbywało się pod hasłem "WKRĘĆ SIĘ W AUTYZM".




Kolor niebieski jest symbolem solidarności z osobami zmagającymi się z autyzmem. Może zauważycie dziś rozświetlone na niebiesko budynki, a może waszą uwagę przykują niebieskie balony lub lampiony unoszące się ku niebu; a może spacerując po swoim mieście będziecie świadkami koncertu czy happeningu podczas którego wręczą wam ulotkę opisującą problemy osób ze spektrum autyzmu. Celem tych wszystkich działań będzie wzrost świadomości społecznej na temat autyzmu i uwrażliwienie ludzi na problemy dotkniętych tym zaburzeniem osób oraz ich rodzin. Niestety z roku na rok dramatycznie rośnie liczba dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Poznanie problemu jest najlepszą drogą do akceptacji i zrozumienia drugiego człowieka. Zawsze o tym pamiętajcie zanim zaczniecie oceniać lub osądzać ludzi pod jakimś względem trochę innych od was.

autyzm, light it up blue, wkrec sie w autyzm, zycie od kuchni



NIE BĄDŹ ZIELONY W TEMACIE AUTYZMU, W KWIETNIU BĄDŹ NIEBIESKI. 
Kwiecień to Miesiąc Wiedzy na Temat Autyzmu. Świętuj go z nami: świeć, edukuj i wspieraj. Każda z tych aktywności jest ważna i każda z nich poprawi jakość życia osób dotkniętych autyzmem.

 
autyzm, light it up blue, wkrec sie w autyzm, zycie od kuchni


" ŻYCIE JEST JAK PUDEŁKO CZEKOLADEK, NIGDY NIE WIESZ CO CI SIĘ TRAFI."


Autyzm nie jest problemem innych ludzi, to nie jest tak, że ciebie ten problem nie dotyczy. W ostatnich latach wzrosła częstość występowania zaburzeń należących do autystycznego spektrum. Z badań wynika, że obecnie 1 na 100 dzieci rodzi się z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Te statystyki  w zastraszającym tempie rosną z roku na rok. ONZ oficjalnie uznał autyzm za jeden z największych problemów zdrowotnych świata obok raka, cukrzycy i AIDS. Ty jako rodzic, brat, dziadek, przyjaciel, sąsiad też być może będziesz musiał się z tym zmierzyć. 


Nasz najstarszy syn jest autystą. Postrzega świat odmiennie niż my, inaczej odbiera bodźce zmysłowe. Ma problemy z rozumieniem emocji, uczuć i reakcji innych ludzi. Wielką trudność sprawia mu przekazanie własnych myśli, doznań i uczuć. Nie mówi, jest niepełnosprawny, niesamodzielny. Jest przez nas kochany. Ale dla ludzi, którzy mijają nas na ulicy często jest "inny", dziwny, wytykany palcami bądź  "niewidzialny".


Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu ma przyczynić się do zmiany tego sposobu postrzegania. To właśnie dlatego na niebiesko rozświetlą się budynki na całym świecie. Może przykuje to twoją uwagę, skłoni do poszerzenia wiedzy o autyzmie. Może właśnie dzięki temu zmienisz sposób postrzegania innych ludzi i widząc w przestrzeni publicznej rozkrzyczanego, agresywnego czterolatka i trochę bezradnych wobec jego zachowanie rodziców przestaniesz myśleć, że to na pewno efekt "bezstresowego wychowania" i oceniając sytuację, której jesteś światkiem weźmiesz pod uwagę autyzm. Pomyśl jak wiele złości i frustracji wywołuje w tobie sytuacja, w której inni cie nie rozumieją; gdy nie znajdujesz sposobu by im przekazać co czujesz. Dla autysty to codzienność.

autyzm, light it up blue, wkrec sie w autyzm, zycie od kuchni

CO TO JEST AUTYZM?

Autyzm jest zaburzeniem, u podstaw którego leży nieprawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego; jest całościowym zaburzeniem rozwoju o podłożu neurologicznym. Ma wpływ na funkcjonowanie i rozwój człowieka we wszystkich jego obszarach. Zmysły osoby ze spektrum autyzmu działają inaczej - zbyt słabo lub zbyt intensywnie reagują na bodźce słuchowe, dźwiękowe, zapachowe, dotykowe, smakowe, wzrokowe. I dzieje się to różnym natężeniu, u każdego trochę inaczej; każdy autysta odbiera więc świat w odmienny, charakterystyczny dla siebie sposób. Zaburzenia autystyczne mają bardzo zróżnicowany charakter, nie tworzą jednolitego obrazu co do symptomatologii i głębokości zaburzeń. Delikatny dotyk takiej osobie może sprawiać ból, a łagodny dźwięk może być hałasem nie do zniesienia. Próbują sobie z tym radzić, np. zatykają uszy by czegoś nie słyszeć, mruczą coś pod nosem by coś zagłuszyć; czasem wpatrują się w coś tak, jakby patrzyli przez szybę. To są sensoryzmy! Zazwyczaj to one powodują, że osoby z autyzmem dziwnie się zachowują. Nie potrafią inaczej, taki jest ich sposób życia. Spróbuj to zaakceptować. Autyści nie lubią zmian. Gdy coś się zmienia muszą się tego nauczyć od nowa. 

Osoby z autyzmem mają problemy z mówieniem, porozumiewaniem się, postrzeganiem świata, rozumieniem uczuć i relacji społecznych. Uciekają często w pewne stereotypy zachowań. Objawy autyzmu mogą być mocno nasilone lub być bardzo subtelne. Dlatego do określenia tego zaburzenia częściej obecnie używa się określenia "zaburzenia ze spektrum autyzmu".

Z autyzmu się nie wyrasta. Autystą jest się przez całe życie. Autystyczne dziecko z czasem staje się dorosła osobą ze spektrum autyzmu. Pierwsze objawy autyzmu ujawniają się zawsze we wczesnym dzieciństwie (przed 3 rokiem życia). Bywa, że są już możliwe do zaobserwowania w pierwszym półroczu życia dziecka. Na autyzm nie można zachorować nagle mając lat 25.
Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i rozpoczęta wszechstronna terapia tym szanse na poprawę funkcjonowania dziecka rosną. Ocenia się, że 10-15 % dzieci wcześnie zdiagnozowanych i objętych terapią ma szanse na poprawę funkcjonowania równoznaczną z wyzdrowieniem. Czas jest więc tu sprawą kluczową. Jest bardzo ważny, gdyż ciężka, wspólna praca rodziców i zespołu terapeutycznego daje szanse na znakomite efekty, przyczynia się do wzrostu samodzielności osób z autyzmem i poprawia ich poziom funkcjonowania. Ten czas daje nadzieję na to, że dziecko ze spektrum autyzmu będzie kiedyś mogło cieszyć się wykonywaną pracą, założy rodzinę i będzie sobie dobrze radzić gdy jego rodziców zabraknie już na świecie.
 

DOROSŁY AUTYSTA
Skoro z autyzmu nie można wyrosnąć spytacie więc jakie są dorosłe osoby z tym zaburzeniem. Nie ma tu jednej odpowiedzi. Każdy autysta jest inny. Z jednej strony są to osoby bardzo zaburzone, niemówiące, niesamodzielne, wymagające opieki i wsparcia przez całe życie, mające dużo trudnych, społecznie nieakceptowalnych zachowań. Z drugiej strony będą też osoby o bardzo łagodnych, subtelnych objawach autyzmu, które będą pracowały zawodowo, studiowały, zakładały swoje rodziny i jednocześnie miały mnóstwo problemów w życiu codziennym popełniając ciągle niezliczone niezręczności i gafy. Przez społeczność, w której żyją postrzegane są często jako dziwacy, odludki.
  
Izolacji społeczna osób ze spektrum autyzmu oraz ich rodzin.
Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu ma również na celu uwrażliwienie społeczeństwa na problemy osób z autyzmem i ich rodzin.
Gdy w rodzinie rodzi się dziecko naturalnym jest, że jego rodzice czasowo rezygnują z pełnego uczestniczenia w życiu społecznym, ograniczają swoja aktywność towarzyską, a jedno z nich na pewien czas rezygnuje również z pracy zawodowej,  by w pełni poświęcić się opiece nad maleńkim dzieckiem. Jest to sytuacja przejściowa, bo dziecko szybko rośnie, staje się coraz bardziej samodzielne i z roku na rok wymaga coraz mniej rodzicielskiej uwagi i opieki. Mimo to wiele osób i tak ze zrozumiałych powodów trudno znosi to czasowe ograniczenie udziału w życiu społecznym i zawodowym.


W wypadku osób opiekujących się dzieckiem, a później dorosłym ze spektrum autyzmu   ta sytuacja bardzo często nie ma czasowego charakteru, ale ma charakter stały. Bardzo trudno jest sprostać wyzwaniom jakie przed nami stawia praca zawodowa i jednocześnie sprawować stała opiekę nad drugą osobą. Trudno jest również w takiej sytuacji rozwijać swoje pasje, zainteresowania i realizować się na innych płaszczyznach społecznych. Wsparcie, akceptacja i zrozumienie społeczne jest wiec bardzo potrzebne.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz